اگر یه آدمی توی زندگیت هست که به نظرت خیلی 

آدم خاصیه و وقتی راجع بهش صحبت می‌کنی 

میگی اون خدای فلان هنر یا فلان ورزش یا فلان

درس یا فلان حرفه هست بدون خیلی کوچیک

شدی و بدون عزت نفس و اعتماد به نفست رو

از دست دادی آدم هایی که ضعیفن کسانی که 

خودشون رو باور ندارن و برای خودشون ارزش

قائل نیستن همیشه توی ذهنشون یه آدم هایی 

هستند که خیلی بزرگن خیلی عجیبن چه در بحث 

معنوی چه در بحث مادی ....

ولی آدم هایی که اعتماد به نفس بالایی دارند قبول

دارند که اون آدم ها خیلی کارشون خوبه اما قبول 

ندارند که خودشون خیلی پایین هستن میگن من

اینجام تمرین میکنم من هم انسان ارزشمندی هستم

حالا فلانی توی اون فلان حوزه اینقدر پیشرفت کرده

منم توی حوزه های دیگه ای پیشرفت کردم من هم 

توی مورد های دیگه ای میتونم موفق باشم حتی اگر

الان پیشرفت نکردم اما این پتانسیل رو دارم که 

پیشرفت کنم و من چیزی از بقیه کم ندارم.

بنابراین وقتی با یه آدمی که از لحاظ ظاهری از شما 

بالاتر هست حالا یا ثروتمنده یا آدم موفقی در یک

حوزه ایه صحبت می‌کنی جوری صحبت کن که واقعاً 

فکر کنی که منم چیزی از اون کم ندارم شاید الان اون

یه ذره وضعش از من بهتر باشه اما این دلیل نمیشه 

که منم وضعم هیچوقت خوب نمیشه من همیشه 

بدبختم باید یه جوری با بزرگ هر حوزه ای حرف بزنی

که اینطور فکر کنی که این یه آدم عجیب و غریب 

نیست یه آدمیه که تمرین کرده کارکرده و توی این 

حوزه پیشرفت کرده اگر منم توی هر حوزه ای که 

می‌خوام تمرین کنم منم به همون اندازه پیشرفت 

میکنم نگاهت باید اینطور باشه ...

مواظب باش هیچکس رو در هیچ حوزه ای بت نکنی.

منتظر خواندن نظرات ارزشمند تون هستم 

احمد فرهنگیان.