تجربه ای واقعی از کشف علایق بیمار و کلید تغییر در زندگی او
یکی از خاطراتی که هیچ وقت فراموش نمیکنم این خاطره است:
مراقبت از مادری باحال و دوست داشتنی ۹۳ ساله مبتلا به آلزایمر شدید...
وقتی وارد خونه اش شدم
دیدم که این مادر خیلی خسته،کسل و بیحوصله اس...روند مراقبت قبلیش هم خیلی خشک و معمولی بوده و مراقبین قبلی به من هم پیشنهاد دادند که همون روند و کار رو ادامه بدم.
اما من فهمیدم که این روش هرگز روحیه اون رو بهتر نمیکنه،پس تصمیم گرفتم یه راهکار متفاوت پیدا کنم بنابراین در قدم اول شروع به جمعآوری اطلاعات از گذشته و علاقههاش کردم.
گلها،زندگی دوباره سالمند
وقتی فهمیدم این مادر مهربون به گل و گیاه علاقه داشته ایدهای به ذهنم رسید که هیچ پرستار دیگه ای حتی بهش فکر هم نکرده بود،ایده این بود که بیام و این مادر رو در همون محیط زیبا و حال و هوای قشنگ گذشته اش قرار بدم بنابراین یه آبپاش دستش دادم و خودم هم کنارش ایستادم تا آروم آروم گلها رو آب بده و هرس کنه و...
از این حرکت یه فیلم گرفتم و برای دخترش که در آمریکا زندگی میکنه فرستادم وقتی دخترشون فیلم این حرکت مادرش رو دید از خوشحالی گریه کرد و گفت:
"ما پنج ساله که با پرستارهای مختلف کار میکنیم اما هیچکس هرگز به این موضوع و ایده فکر هم نکرده بود تو چطور تونستی این کار رو انجام بدی؟"
نتیجه: شادابی و بهبود چشمگیر
تنها یه هفته بعد تحول کاملاً محسوس بود روحیه مادر بهتر و از نظر روانی شادتر شده بود،غذا خوردنش منظمتر شد و ارتباط کلامی و جسمی اش بهبود پیدا کرد و احساس خانواده اش هم خیلی خوب شد و همه ی این نتایج مثبت و خوب فقط با یه ایده عالی و کوچیک اتفاق افتاد.
این تجربه به من نشون داد که جواب هر مسئله توی خود مسئله است فقط کافیه که ما از یه زاویه ی دیگه و با توجه به علاقههای شخصی سالمند به موضوع نگاه تا بتونیم زندگیش رو متحول کنیم.
نکات آموزشی برای مراقبین و خانوادهها:
- همیشه علایق گذشته سالمند رو بررسی کنید
- روتین خشک رو کنار بذارید و فعالیتهای شخصی و لذتبخش طراحی کنید
- حتی فعالیتهای ساده مثل مراقبت از گلها یا دستکاری وسایل مورد علاقه میتونه تأثیر شگرفی روی روحیه و جسم سالمند داشته باشه.
- نتایج رو به خونواده اطلاع بدید تا مشارکت و رضایت اون ها هم جلب بشه.
درسی که از این تجربه گرفتم:
اون روز من یه چیز مهم رو دوباره فهمیدم مراقبت از سالمند یعنی مراقبت از روحش،نه فقط جسمش... آلزایمر حافظه رو میگیره اما علاقهها،خاطرههای عمیق،حسها و ... هنوز جایی توی وجود آدم ها زندهان و ما باید اون ها رو پیدا کنیم...
شاید بقیه دنبال انجام وظیفه بودن اما من دنبال زنده کردن زندگی بودم گاهی راهحل پیچیده نیست فقط باید از خودت بپرسی:
«این آدم قبل از بیماری چه کسی بوده؟»
جواب خیلی وقتها همونجاست از اون روز به بعد هر وقت وارد خونه یه سالمند میشم
اول دنبال پرونده پزشکی نمیگردم
دنبال داستان زندگیش میگردم...
و باور کن همین فرق بین یک مراقب معمولی و یک مراقب حرفهایه...
منتظر خواندن نظرات ارزشمند تون هستم.
احمد فرهنگیان
دیدگاههای بازدیدکنندگان
ناشناس
103 روز پیش👍👍👏👏
ارسال پاسخ
ناشناس
100 روز پیشسلام خسته نباشید عاااالی بود 👏👏👏
ارسال پاسخ